+-* 

IMG_20150413_203932

Om me heen kijken doe ik heel vaak, naar beneden kijken ook. Foto’s maken van mijn schoenen en delen op Instagram bijvoorbeeld. Soms omdat de kleur van mijn schoenen zo mooi staat bij de ondergrond, soms om mijn dagelijkse wandeling vast te leggen.

Naar boven kijken is iets wat ik veel minder snel doe. Toch zijn daar ook mooie dingen te zien, verstopt in het zicht. Een blauwe hemel en zonneschijn bijvoorbeeld. Of de gevel van een oud Amsterdams pand. De toppen van bomen of de sporen van vliegtuigen in de lucht.

Kijk je naar beneden dan zie je waar je staat, kijk je om je heen dan zie je waar je naar toe kunt, kijk naar boven en je ziet alles wat buiten je bereik ligt, maar wat daardoor niet minder mooi hoeft te zijn. Je ogen openhouden is het allerbelangrijkste, al is het maar zodat je niet middenin een hoop poep gaat staan. Daar kan zelfs het beste Instagram filter niks van bakken.

+-*fijne dingenMadeliefjes in groen gras. Het woord ‘poosje’. Lachen door je tranen heen. De geur van schone was. Een warme deken. Zonnestralen op je huid. Een leuke dag in het vooruitzicht. Verse thee. Gefascineerd zijn door iets. Dagdromen over iemand. Water als je dorst hebt. Verse koffie. Parfum’s ruiken. Mooie potjes, flesjes, bakjes. Vetiver. Vanille. Moe zijn en eraan toegeven. Moe zijn en toch doorgaan. Buikpijn van het lachen. De zomer in je bol. Jeugdsentiment. Toekomstdromen. Nagels lakken. Schrijven. Dagdromen. Denken. Doen.

+-*white label coffee

Vroeg op, vroeg op pad. Zelfs de wereld is nog niet wakker. Een beetje schermer, heel in de verte. Mist voor je neus. Een verdwaalde kat die na een nacht dwalen naar huis waggelt. Wachten op de bus. De warme bus. Perfect om nog even te snoezelen.

Zin in koffie, maar eerst een afspraak. Wachten, praten, nog een beetje wachten. Wandelen door bekende straten, met de gedachte aan koffie in je hoofd.

Dan eindelijk, cafeïne in je lijf. Goedemorgen.

+-*drogisterij amsterdam

Afgelopen zaterdag had ik onverwachts een uurtje de tijd om door Amsterdam te struinen. Alsof ik er in tijden niet geweest was, zo voelde het. Alsof ik in tijden geen voet in de stad gezet had. Dagenlang, wekenlang, maandenlang. Alles leek anders, alles leek nieuw. Alsof ik net als al die toeristen de stad voorheen alleen op afbeeldingen en in films gezien had. Nu was alles tastbaar, letterlijk.

De stad amsterdam

Vanaf het station liep ik langzaamaan over de Singel righting de Jordaan. Daar liep ik kris kras door de smalle (dwars)straten en keek mijn ogen uit. Soms is een uur dwalen door een plek die je dacht te kennen als geen ander, goed om je dagenlang (wekenlang, maandenlang) van geluk te voorzien. De zon, de stad, mijn camera en ik. Soms valt alles op z’n plek.

bloemist amsterdamTenue de nimes